بایگانی دسته بندی "ویدیو"

تک تیوب: م. شاه حسینی/ دستگاه رسانه ای غرب و بویژه صنعت سینمای آمریکا، با دریافت عمق فاجعه در نظام لیبرالیسم و بیچارگی انسان فردگرا که به معضل تنهایی بیش از پیش او در دوران زندگی می انجامد، سال هاست که نسخه ی شفا بخش خود را در تعامل و همنشینی او با حیوانات قرار داده و این درحالی است که بخش وسیع دیگری در تلاش است تا به مدد و یاری گرفتن از تکنولوژی، اشیاء و جمادات را به عنوان همنشین های مطمئن تری معرفی نماید.

همان گونه که نخست در مطلبی با عنوان ماجرای زایش لیبرالیسم و سورپرایز قرن بیستم به استحضار رسید، لیبرالیسم (Liberalism) روشی است که مبتنی بر آن، فرد در انجام امور خود از آزادی مطلق برخوردار بوده و با اعتقاد کامل نسبت به مباح بودن تمامی امور و شئون زندگی، رویکرد خود را مبتنی بر اباحه  گری تنظیم می نماید و در این مسیر هیچ امر و نهی را در زندگی برنمی تابد و هیچ واجب و حرامی را مشروع نمی انگارد، موضوعی که در برون ریز خود با اصول و مقدمات فکری ویژه و مبانی شاخصی شناخته می شود که شاید اصلی ترین و مهم ترین آن را بتوان فردگرایی (Individualism) و اصالت بخشیدن به فرد دانست، موضوعی که ابتدا در مطلبی با عنوان ترویج فردگرایی در نظام لیبرالیسم با سوپراستارهای هالیوودی، سعی شد تا برخی از جوانب این تفکر معین گردیده و مشخص شود که مبتنی بر نظریه فردگرایی، فعل و انفعال‌هایی که میان انسان‌ها صورت می‌گیرد، از ماهیتی واقعی برخوردار نبوده و شکل گیری جوامع و اجتماعات انسانی، مرکب واقعی محسوب نمی شود و سپس طی مطلبی دیگر با عنوان فردگرایی اخلاقی در عصر کازابلانکا، مختصری به شرح کارکرد اصلی اصالت فرد در تقابل با ارزش های اجتماعی و حذف دین از بستر جامعه پرداخته و نحوه ی خلاصی فردگرایان از انحطاط مطلق اجتماعی، با طرح موضوع فردگرایی اخلاقی (Moral Individualism) و همبستگی ارگانیکی (Organic Solidarity) مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و تا حدودی معین گردید که در تفکر لیبرال، چگونه فرد بر مسندی طاغوتی نشسته و ادعای خدایی می نماید و منفعت خویش را بر مصلحت وحیانی جامعه بشری رجحان  می بخشد، مسندی که هر روز بیش از پیش انسان را از فطرت خود دور ساخته و به انحطاط اخلاقی و اجتماعی نزدیک تر می نماید.



به عبارت دیگر در مسلک لیبرال (Liberal)، نخست فرد را بر جمع مقدم می دارد و با اصالت بخشیدن به فرد (Individualism)، بر این باور معتقد می گردد که جامعه به خاطر فرد به وجود آمده نه فرد برای جامعه و در نتیجه این تصور است که انسان فردگرا به وادی خود خدا بینی وارد می شود و پندار خویش در جمیع امور را وحی تلقی نموده و تحت عنوان حریم خصوصی (Privacy)، بر گرداگرد خود، هاله ای از تقدس ایجاد می نماید، حریمی که هیچ احدی حق ورود به آن را ندارد و اصلی ترین کاربرد آن را می توان در فربه سازی نفسانیات و دامن زدن به تعلقات غیر الهی قلمداد نمود.



بر این اساس در منظر فردگرایی، جامعه بر محور اصلی فرد شکل می گیرد و از آنجا که هیچ فردی حق ورود و دخالت در حریم خصوصی فرد دیگری را ندارد و نمی تواند اسباب سعادت و به بهشت رفتن فرد دیگری را فراهم  سازد و خیر دنیا و آخرت او را رقم زند، معضلی با عنوان تنهایی برای انسان لیبرال از موضوعیتی ویژه برخوردار بوده و سبب می شود تا انسان لیبرال نتواند مَنیَت خویش را سرکوب سازد و حضور دیگران را در کنار خود تحمل نماید.





در نظام لیبرالیسم (Liberalism) که ارزش های فردی، با اصالت بخشیدن به فرد (Individualism) به عنوان باوری مطلق انگاشته می شود، افراد برای حفظ و صیانت از حریم خصوصی خویش سعی می کنند تا از یکدیگر فاصله های بیشتری بگیرند، فاصله  ای که به حفظ ایمنی ایشان منجر شود و هرگونه دخالت افراد دیگر در زندگی خصوصی ایشان را مسدود سازد، فاصله ای که موجب می شود تا انسان لیبرال، همواره دچار التهابات ناشی از خیانت و دورویی و… باشد و هیچ گاه نتواند اعتماد و محبت خویش را نثار فرد دیگری سازد و از این جهت است که نظام لیبرالیسم به منظور جلوگیری از تبعات ناامنی ناشی از عدم حضور و اعتماد به دیگران، اقدام به تجویز زیستن و همراه شدن با حیوان به عنوان یکی از ارزش های مطرح در سبک زندگی امریکایی (American Way of Life) می نماید.





بر این اساس، دستگاه رسانه ای غرب و بویژه صنعت سینمای آمریکا، با دریافت عمق فاجعه در نظام لیبرالیسم و بیچارگی انسان فردگرا (Individualist) در عرصه  تعاملات اجتماعی که به معضل تنهایی بیش از پیش او در دوران زندگی می انجامد، سال هاست که نسخه ی شفا بخش خود از برای انسان لیبرال را در تعامل و همنشینی او با حیوانات قرار داده است و به نحو وسیعی بر ابعاد و جوانب چنین تعاملی می افزاید، تعاملی که سبب می شود تا فردی که بر مسندی طاغوتی نشسته و در حریم خصوصی خود ادعای خدایی می کند، بتواند استرس های ناشی از عدم حضور و عدم اعتماد به جَمع را مدیریت نموده و با خرید و تملک حیوان و شرطی سازی او مبتنی بر قواعد و استاندارد هایی که در حریم خصوصی و فردی به آنها موضوعیت بخشیده، آرامش ذهنی را برای خود مهیا نماید و معبودی از برای عبادت خویش فراهم سازد، معبودی که به اذن او می خورد، به اذن او می خوابد و به فرمان او می رود و به فرمان او می آید و حتی می تواند به هر نحو که او اراده می کند، روابط عاطفی برقرار ساخته و گاهی حتی نیازهای جنسی فردِ نشسته بر مسند طاغوت را مرتفع سازد.





این درحالی است که بخش وسیع دیگری از ساختار رسانه ای غرب در تلاش است تا به مدد و یاری گرفتن از تکنولوژی، اشیاء و جمادات را به عنوان همنشین های مطمئن تری از برای انسان لیبرال در عرصه  تعاملات اجتماعی معرفی نماید،    همنشین های قابل برنامه ریزی و قابل مدیریتی که می توانند به صورت تمام و کمال، آمال و آرزوهای انسان فردگرا را در ادعای خدایی خود محقق سازد و به صورت مطلق و منحصر، منفعت فرد بر مسند طاغوت نشسته را بر مصلحت وحیانی جامعه بشری مقدم دارد و به زعم خود، شک و تردید و بی اعتنادی به سایر موجودات را به طور کل از جامعه لیبرال بزداید و از این جهت است که هالیوود سعی می کند آثار متعدد سینمایی را بر محور چنین باوری به جهانیان عرضه نموده  و در طی چندین دهه، به تعریف مختصات چنین تعاملی در رویای امریکایی (American Dream) مبادرت ورزیده است.






بی تردید در نظام لیبرالیسم، فردگرایی (Individualism) دارای جنبه‌های گوناگون اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بوده و به عنوان جوهره و رُکن رکین این نظام محسوب می شود، شاخصه ای اصلی که اسباب تمایز انسان لیبرال را پدید آورده و ایشان را از سایر نظامات تفکیک می نماید و این در حالی است که باید توجه داشت، همانا بستر طرح فردگرایی و نشاندن فرد به عنوان کانون مرکزی و محور عالم، امری است که خود ریشه در تفکر بشر محوری (Humanism) دارد، تفکری که بر خلاف فردگرایی و اصالت بخشیدن به فرد، مختص نظام لیبرالیسم نبوده و می توان چنین ادعا نمود که بشر محوری بُن مایه ی اساسی تمامی مکاتب و نظامات اجتماعی غرب است و میان نظاماتی که همچون سوسیالیسم بر جمع گرایی معتقد می باشند و یا نظاماتی همچون لیبرالیسم که به نفی جمع گرایی می پردازد و فردگرایی را اساس تفکر خود قرار می دهد، تفاوتی وجود ندارد.




۲. بشر محوری (Humanism)

بی تردید بشر محوری را می توان به عنوان بنیادی ترین اصل در جمیع نظامات اجتماعی حاکم بر غرب معرفی نمود، اصلی بنیادین که نظامات متفاوت غرب را در دوران پس از رُنسانس با تمامی اختلافات و تمایزات ظاهری، حول محوری اساسی منسجم ساخته و جُملگی را در رَحمی واحد با عنوان انسان ‌محوری پرورانده و در ظواهری متفاوت و گاهی متناقض و در قالب نظامات گوناگون اجتماعی، به جهانیان عرضه داشته است.




بشر محوری (Humanism) عنوان جنبشی فلسفی و ادبی بود که برای نخستین  بار در نیمه دوم قرن چهاردهم در ایتالیا پدید آمد و به کشورهای دیگر اروپا کشانده شد، جنبشی که در ابتدا سعی نمود تا رویکرد جوامع را از سمت و سوی کلیسای مسیحی و آموزه های کتاب مقدس، به سمت و سوی انه‌اید (Aeneid) و ایلیاد (Iliad) و اُدیسه (Odyssey) و سایر متون کلاسیک در فرهنگ باستانی یونان و روم تغییر جهت دهد و نظام الحادی رایج در روم و یونان باستان را آمال خود معرفی نموده و با تمرکز بر آثار شاعران و داستان سرایان شاخصی همچون ویرژیل (Virgil) و هومِر (Homer) و… انسان را مبدا هستی و محور تمام عالم معرفی کند و مقیاس همه چیز قرار دهد و در ادامه با تلاش هنرمندان برای تفسیر عالم بر اساس معیارهای بشری، موفق شد تا ضمن اصالت بخشیدن به بشر و نفی اصالت خدا و تفکر خدا محور (Theism)، تمام خلقت را حول محور انسان تعریف کند و طبیعت را تحت حاکمیت مطلق انسان معرفی نماید.






در تفکر بشر محور یا همان تفکر اُمانیستی، انسان محور تمامی ارزش‌های مطرح در عالم قرار گرفته و تنها اراده و خواست بَشریت است که در جهان از اصالت برخوردار می باشد، امری که موجب می شود تفکر بشر محور (Humanism) در تقابل مستقیم و عینی با تفکر خدا محور (Theism) درآمده و سبب شود تا اصولاً در این تفکر یا به خالق انسان توجه نشود و یا آنکه ماهیتی محوری از برای خالق هستی فرض نگردد و در مجموع تصوری این گونه شکل گیرد که به طور مطلق همه چیز از انسان شروع و به انسان نیز ختم می‌شود و هیچ حقیقتی برتر از انسان وجود ندارد.





بی تردید آمادئوس (Amadeus) را می توان اثری شاخص با ماهیت اُمانیستی (Humanism) دانست، فیلمی که طی آن هالیوود تمام تلاش خود را معطوف به ترسیم این واقعیت می نماید که انسان محور هستی می باشد و باورمندی به خدا و محور قرار دادن عالم بر ذات اقدس الهی، تنها توهم و خیالی است که سرنوشت امثال آنتونیو سالیِری (Antonio Salieri) را به وادی جنون و دیوانگی می کشاند؛ اثری سینمایی به کارگردانی میلوش فورمن (Miloš Forman)، یهودی چک‌تباری که در سال ۱۹۷۷ میلادی به شهروندی ایالات متحده آمریکا نایل گردید و کمتر از شش  سال بعد، با حمایت استودیوهای فیلم‌سازی هالیوود و پس از تولید دو اثر سینمایی دیگر، موفق شد تا در سال ۱۹۸۴ میلادی، آمادئوس را به عنوان معتبرترین اثر سینمایی خود تولید نماید، اثری شاخص که هشت جایزه اُسکار، از جمله جایزه اُسکار بهترین کارگردانی (Academy Award for Best Director) را برای این یهودی گریخته از دامان بلوک شرق (Eastern Bloc) و پناهنده به بلوک غرب (Western Bloc) به ارمغان آورد.





آمادئوس (Amadeus) به ظاهر سرگذشت نامه ای از زندگانی دو هنرمند شهیر و موسیقی دان برجسته اروپا، یعنی ولفگانگ آمادئوس موتسارت (Wolfgang Amadeus Mozart) و آنتونیو سالیِری (Antonio Salieri) می باشد، فیلمی سینمایی که در آن با زبان روایت، سالیِری (که در سال ۱۸۲۵ میلادی وفات یافت) به زندگی موتسارت (که در سال ۱۷۹۱ میلادی وفات نمود) ورود می کند و اگر چه خود را ملزم به رعایت و تطبیق کامل با واقعیات تاریخی نمی داند، اما در مجموع شرحی می شود بر احوال این دو موزیسین کلاسیک غرب که هم عصر یک دیگر و در قرن ۱۸ میلادی، در شهر وین، به عنوان مرکز اصلی موسیقی اروپا می زیستند.





این اثر سینمایی با هوشمندی هرچه تمام، سعی می کند تا شخصیت سالیِری خدا باور را به نحوی رقم زند که در نهایت او را به حضیض ذلت و تباهی کشیده و دیوانه سازد، شخصیتی که به روایت این اثر، متوهمانه بر این باور است که از جانب خداوند، نظارتی بر افعال انسان وجود دارد و آمال و آرزوها با اراده الهی محقق می شوند. سالیِری تمام عمر در توهم وجود و حضور خداست و در این میان نقش محوری و حاکمیت مطلق انسان را در عالم نمی بیند، توهمی که سبب می شود تا همان گونه که دعای کودکی خود به محضر خداوند را عامل اصلی نوازندگی و شهرتش در آهنگ سازی بپندارد، موفیقت موتسارت خودپسند و هرزه در رقابت با خود را هم از عنایات الهی بحساب آورد و چنین تصور نماید که خداوند موتسارت را به عنوان ساز خود برگزیده است، باوری که سبب می شود تا سالیِری نقش محوری و حاکمیت مطلق انسان بر عالم را نبیند و نهایتاً مجسمه مسیح را بسوزاند و خدا را متهم به بی عدالتی کند.





آمادئوس (Amadeus) اگر چه با پرداختی سینمایی، ماجرای زندگی موتسارت را نیز ترسیم می نماید و مراحل زوال این نابغه خودپسند و مغرور موسیقی را نیز نمایش می دهد، در واقع مخاطب را به وادی بشر محوری (Humanism) می کشاند و ایشان را به چنین ذهنیتی می رساند که خدواند توهمی است که پس از غفلت و نادیده انگاشته شدن نقش محوری بشر در تغییرات و تحولات عالم به دست می آید، غفلت از نقش محوری بشر که در نهایت موجب می شود تا سالیِری مسئول تمام اتفاقات انجام شده در عالم را اراده ی خداوند بداند و بدون در نظر گرفتن نقاط ضعف آثار هنری خود و بدون توجه به توانمندی هنری موتسارت و کوشش فوق العاده او در خلق آثار و جاودانه  نمودن موسیقی اش، در پایان دچار چنین توهمی شود که خداوند تمام این بلاها را بر سر او آورده است و این مطلب را به صراحت بیان نماید، غفلتی که از همان ابتدای فیلم به وضوح مورد تاکید قرار می گیرد، از همان زمانی که فیلم از دل یک شب تاریک و نمای درشکه ای زیر برف و صدای فریاد سالیِری، از مکانی خارج از تصویر که موتسارت را صدا می کند و… آغاز می شود و تا به انتهای اثر که سالیِری پیر و متوهم را پس از اعتراف به کشیش و در حین عبور از بین بیماران روانی با عبارت من برای شما طلب آمرزش می کنم ادامه می یابد و به صورتی شفاف، تضاد میان دیدگاه بشر محور (Humanism) و خدامحور (Theism) را در ذهن مخاطب سینمایی ترسیم می نماید.






بر این اساس، در تفکر اُمانیستی (Humanism)، تفاوتی وجود ندارد میان سوسیالیست ها که اصالت را به جمع می دهند و ماهیت وجودی انسان را تنها در اجتماع تعریف نموده و باورهای جمع گرایانه (Collectivism) را ترویج می نمایند و یا لیبرال مسلک ها که اصولاً شکل گیری جوامع و اجتماعات انسانی را تصوراتی غیر واقعی می پندارند و فعل و انفعال‌هایی را که میان انسان‌ها صورت می‌گیرد، دارای ماهیتی واقعی فرض نمی کنند و فَرد را محور هستی قرار می دهند و به فردگرایی (Individualism) معتقد می باشند. بلکه مبتنی بر این انگاره، خواست بشر به عنوان محور عالم تلقی می شود و حاکمیت انسان بر سرنوشت خود امری انکارناپذیر است، بدین معنا که ذات انسان، هیچ گونه باید و نباید فرابَشری و با عنوان آموزه های وحیانی را برنمی تابد و تنها با تکیه بر خِرد خویش، به تشخیص منافع و مفاسد خود همت می گمارد.





البته انسان محوری در بینش اسلامی، به‌کلّی با اومانیسم اروپای قرون هجده و نوزده متفاوت است. آن یک چیز دیگر است، این یک چیز دیگر است. آن هم اسمش انسان محوری است، اما اینها فقط در اسم شبیه همند. انسان محوریِ اسلام، اساساً اومانیسم اروپایی نیست، یک چیز دیگر است؛ أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ (سوره لقمان؛ آیه ۲۰) کسی که قرآن و نهج‌البلاغه و آثار دینی را نگاه کند، این تلقّی را به‌خوبی پیدا می کند که از نظر اسلام، تمام این چرخ و فلک آفرینش، بر محور وجود انسان می چرخد. این شد انسان‌محوری. در آیات زیادی هست که خورشید مسخّر شماست، ماه مسخّر شماست، دریا مسخّر شماست؛ اما دو آیه هم در قرآن هست که همین تعبیری را که گفتم بیان می کند. مسخّر شمایند، یعنی چه؟ یعنی الان بالفعل شما مسخّر همه‌شان هستید و نمی توانید تأثیری روی آنها بگذارید؛ اما بالقوّه طوری ساخته شده‌اید و عوالم وجود و کائنات به گونه‌ای ساخته شده‌اند که همه مسخّر شمایند. مسخّر یعنی چه؟ یعنی توی مشت شمایند و شما میتوانید از همه آنها به بهترین نحو استفاده کنید. این نشان دهنده آن است که این موجودی که خدا، آسمان و زمین و ستاره و شمس و قمر را مسخّر او می کند، از نظر آفرینش الهی بسیار باید عزیز باشد. همین عزیز بودن هم تصریح شده است: وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنی‌ آدَمَ (سوره اسرا؛ آیه ۷۰) این کَرَّمْنا بَنی‌ آدَم، بنی آدم را تکریم کردیم، تکریمی است که هم شامل مرحله تشریع و هم شامل مرحله تکوین است؛ تکریم تکوینی و تکریم تشریعی با آن چیزهایی که در حکومت اسلامی و در نظام اسلامی برای انسان معین شده، یعنی پایه‌ها کاملاً پایه‌های انسانی است.


امام خامنه ای در دیدار کارگزاران نظام (۱۳۷۹/۰۹/۱۲)






ادامه دارد…

admin بدون نظر ادامه مطلب

راه‌یابی دو عکاس دشتستانی به بخش عکس جشنواره تخصصی بیطار

 

سجاد رنجبر و حمید علیزاده، دو عکاس تک تیوب برازجان به بخش مسابقه حرفه‌ای عکس جشنواره بیطار راه یافتند.

 

به گزارش روابط عمومی تک تیوب ایران، در بخش عکس جشنواره بیطار۱۴۷۰ اثر از ۳۲۶ عکاس از ۹۸ شهر کشور به دبیرخانه این رویداد ارسال شد که هیئت انتخاب از میان این آثار، ۶۵ اثر از ۵۵ عکاس را واجد شرایط در بخش مسابقه حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای دانست.

انتخاب و داوری آثار این جشنواره را علیرضا کریمی‌صارمی، ساعد نیک‌ذات، حسن غفاری، محسن مشکوه و حمید گردان بر عهده داشتند.  

بر پایه این گزارش، سجاد رنجبر و حمید علیزاده، دو عکاس تک تیوب برازجان نیز درفهرست راه‌یافتگان به  بخش مسابقه حرفه‌ای این جشنواره قرار گرفتند.

نخستین جشنواره تخصصی فیلم و عکس «بیطار» با همکاری سازمان سینمایی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی، سازمان صدا و سیما، سازمان سینمایی حوزه هنری  و فرهنگسرای شفق از ۱۴ تا ۱۷ مهر به دبیری ناصر باکیده در تهران و همزمان در چند استان کشور برگزار می‌شود.

 

admin بدون نظر ادامه مطلب

تک تیوب: اسامی ۲۴ فیلم پویانمایی راه‌یافته به بخش اصلی بین‌الملل سی‌وچهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران اعلام شد.

به گزارش تک تیوب، محمد فهیمی، مدیر امور بین‌الملل انجمن اسامی ۲۴ فیلم کوتاه پویانمایی راه‌یافته به بخش اصلی بین‌الملل جشنواره سی‌وچهارم را اعلام کرد.

بخش اصلی بین‌الملل شامل آثار فیلم‌سازان خارجی در قالب داستانی، مستند، پویانمایی و تجربی است. تندیس جشنواره و مبلغ ۳۰۰۰ یورو به بهترین فیلم پویانمایی بخش اصلی بین‌الملل تعلق خواهد گرفت.

فیلمهای پویانمایی راه‌یافته به این بخش عبارت‌اند از:

·         حلق‌آویز / نیک لِدون / آمریکا

·         مادربزرگ لولنگ / شِریل تاگیمون / فیلیپین

·         کدوهای مقاومت / پاتریک دوکاروالو / فرانسه

·         زندانی قاب / سالوو کوتایا / ایتالیا

·         وقتی پرنده کوچکی بودم … / یِلی هِلوین / استونی

·         جزیره آتشفشان / آنا کاتالین لووریتی / مجارستان

·         لیلی / ناتیا نیکولاشویلی / جورجیا

·         بهای خوشبختی / دیمیتر دیمیتروف / بلغارستان

·         شبانگاه / آنه برایمن / آلمان

·         درخشش / ماریکه کلر / آلمان

·         آن درخت / آلِنا وانداسووا / جمهوری چک

·         هزارتو / مو چِن زی / تایوان

·         دیوار بی پایان / سیلویا کارپیزو دِ دیه گو / اسپانیا

·         ردپای جاودانه / آگنیشکا واشنیوک / لهستان

·         قدم رو / فردریک هایناوت / بلژیک

·         هرم / لابای ماتیو؛ لِتیف هانا / بلژیک

·         دیوار / چانگ سو هوا / تایوان

·         انیمیشن خبری / دوناتو سانسون / فرانسه

·         اعجوبه های کوچک / تریت له / ویتنام

·         بی رقیب / وینسنت گالاگر / ایرلند

·         و ماه همانجا ماند / یولیا رودیتسکایا / بلاروس

·         همه آن‌ها سقوط می کنند / ژوان گیونه / فرانسه

·         وداع / لئون ویدمار / اسلوانی

·         مسیرها / راکِل  فلگیِرِس / پرتغال

سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ۲۵ تا ۳۰ مهرماه سال‌جاری برابر با ۱۷ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ به دبیری سیدصادق موسوی برگزار خواهد شد.

admin بدون نظر ادامه مطلب

کارگاه عکس  سینمای جوان تنگستان افتتاح شد

 

کارگاه عکس سینمای جوان تنگستان طی مراسمی با حضور سرپرست و عکاسان  فعال این انجمن در اهرم افتتاح شد.

 

به گزارش روابط عمومی تک تیوب ایران، آیین افتتاح کارگاه عکس سینمای جوان تنگستان با حضور عباس جاودانی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تنگستان، عبدالرضا احمدی سرپرست این انجمن، کیوان آذرشب مدرس و مسئول کارگاه عکس این دفتر و تعدادی از عکاسان فعال این دفتر دوشنبه ۲۷ شهریوربرگزار شد.

این مراسم با تلاوت آیاتی ازکلام ا… مجید، توسط محمدرضا کرد نوجوان فیلم‌ساز شروع شد و درادامه رئیس اداره فرهنگ و ارشاداسلامی تنگستان ضمن خوش‌آمدگویی و تبریک روز ملی سینما از اهمیت جایگاه سینمای کوتاه و سینمای جوان تنگستان سخن گفت و از تلاش هنرمندان تنگستانی قدردانی کرد.

جاودانی با ابراز خرسندی از حضور فعال هنرمندان تک تیوبی جوان خصوصاً عکاسان این مجموعه، پویایی و نشاط را دربخش عکس واضح  عنوان کرد و کسب عناوین استانی، ملی و بین‌المللی در این بخش را ازنشانه‌های آن برشمرد.

وی در ادامه از سرپرست دفتر تنگستان تشکر کرد و از کیوان آذرشب، مدرس و مسئول کارگاه عکس تنگستان به عنوان  بازوی سرپرست و دفتر تک تیوبی جوان تنگستان یاد کرد و از زحمات بی دریغ وی تقدیر کرد.

بخش بعدی این مراسم به صحبت‌های عبدالرضا احمدی، سرپرست سینمای جوان تنگستان اختصاص داشت. احمدی پیرامون شرایط کارگاه عکس و شیوه عضویت در آن و نحوه دریافت کارت عضویت برای اعضای ویژه کارگاه توضیحاتی ارائه کرد.

او همچنین درباره موضوع نمایشگاه عکس محرم که به عنوان پروژه پایان دوره عملی دومین دوره آموزش عکاسی دفتر تنگستان در سال ۹۶ مطالبی را بیان کرد.

نمایش دو فیلم کوتاه به پاس گرامی‌داشت روز ملی سینما بخش بعدی این مراسم بود. فیلم کوتاه داستانی “دوستک” از ساخته‌های سجاد ایمانی با زمان ۱۷ دقیقه و مستند کوتاه “شعله تنگستان” به کارگردانی کیوان آذرشب  به مدت ۱۲ دقیقه برای حضار نمایش داده شد.

این مراسم با صحبت‌های کیوان آذرشب پیرامون دو نمایشگاه عکس درمحرم امسال و تشریح اهداف آن به پایان رسید.

 

 

admin بدون نظر ادامه مطلب

تک تیوب: صفحه فروش و دانلود مستند «انقلاب جنسی» از بامداد امروز چهارشنبه با دستور کارگروه مصادیق محتوای مجرمانه غیر فعال شده است.

به گزارش تک تیوب، مستند انقلاب جنسی تازه‌ترین اثر تولیدشده حسین شمقدری، در موسسه آرمان مدیا است که از ۱۵ روز پیش با اخذ مجوزهای لازم بصورت اینترنتی توزیع خود را آغاز کرد.

این مستند با نگاهی به مساله بحران جنسی در کشور و با نگاهی متفاوت به زیست جنسی مردم هلند، فرانسه و اسپانیا تلاش می‌کند تا مخاطب را نسبت به شناخت دنیای غرب نزدیک‌تر کند.

این مستند در مدت کوتاه فروش و عرضه‌اش موفق به جلب توجه بسیاری از مخاطبان و کارشناسان شده است.

http://www.taktube.ir/wp-content/uploads/2017/09/13960629001002_PhotoL.jpg

مستند «انقلاب جنسی» تاکنون محور برگزاری نشست‌های مختلف رسانه‌ای و کارشناسی برای بررسی این آسیب اجتماعی بوده است. کارشناسان در این نشست‌ها ادعا کرده‌اند که کار خودجوش تیم مستندساز برای بررسی این موضوع حساس، مسیر گفت‌وگو و اعلام خطر جدی به مسئولان و مردم را هموار کرده است.

محمدحسن مددی تهیه کننده و محسن اخوان‌فر مدیر تولید و ارتباطات این مستند است. حسین شمقدری انقلاب جنسی را کارگردانی کرده است.

admin بدون نظر ادامه مطلب

«فلت لند» بهترین ویدئو آرت جشنواره «EUROPEAN FILM »  روسیه شد

 

فیلم کوتاه فلت لند موفق به کسب جایزه بهترین ویدئو آرت در جشنواره EUROPEAN FILM   روسیه شد.

به گزارش روابط عمومی تک تیوب ایران، ویدئو آرت  «فلت لند» به کارگردانی مشترک علیرضا کیمنش و امیر پوستی جایزه بهترین ویدئو آرت جشنواره  EUROPEAN FILM  را از آن خود کرد.

این اثر برداشتی آزاد از رمان کوتاهی با همین نام اثر نویسنده انگلیسی اِدوین اَبوت اَبوت است.

سایر عوامل تولید این ویدئو آرت عبارتند از: تهیه‌کننده: حمیدرضا صیاد دریابخش ،طراح حرکت: علیرضا کیمنش، ویدیو: امیر پوستی، موسیقی: پیتر پیر حسینلو، اصلاح نور و رنگ: سیندخت رحیمیان (استودیو ضدنور)، عکاس: پیمان کرمانی، دستیاران اجرا: کورش محمدى، پدرام صمدى، سعید طاهرخانى، سیما صادقى، الهام ایروانى، نسیم آریان، ساناز اسلامى، شوکا کریمى، هدیه بختیارى، طراحی پوستر: پویا مدللی، پخش داخلى و بین‌المللی : کاسپین فیلم 

 

 

admin بدون نظر ادامه مطلب

تک تیوب: فیلم سینمایی «لینا» به عنوان محصولی مشترک از سینمای ایران، افغانستان و هلند، اکران خود را در افغانستان آغاز کرد.

به گزارش تک تیوب،  «لینا» از ابتدای هفته نمایش خود را در سینماهای افغانستان آغاز کرده است.

بازیگر اصلی «لینا» حسیبا ابراهیمی بازیگر افغانستانی است که با «چند مترمکعب عشق» در سینمای ایران به شهرت رسید. همچنین همایون ارشادی که در افغانستان با فیلم «بادبادک‌باز» به کارگردانی مارک فورستر شناخته می‌شود نیز در این فیلم ایفای نقش کرده است. امیر آقایی بازیگر دیگر «لینا» است.

در مراسم افتتاحیه «لینا» که در تالار افغان فیلم شهر کابل به نمایش درآمد، انجنیر لطیف مدیر افغان‌فیلم به خبرگزاری‌های محلی گفته است: لینا یک فیلم بسیار احساسی و عاطفی است که درد مهاجرت را بیان می‌کند و حسیبا ابراهیمی هم توانست همین احساس را به مخاطب انتقال دهد.

وی خاطرنشان کرد: چیزی که زیاد به چشم می‌خورد، همانا هویت گم‌شده‌ بازیگر فیلم است که بالاخر موفق می‌شود و هویت خود را پیدا می‌کند و به کابل می‌آید. بازی درون‌گرای حسیبا، ببینده را وادار می‌کرد که این فیلم را تا وقتی که پدرش را پیدا می‌کند، دنبال کند.

«لینا» نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند رامین رسولی، کارگردان افغانستانی ساکن هلند است که تهیه‌کنندگی آن را  سیاوش حقیقی برعهده داشته و سرمایه گذاران فیلم بر عهده سید محمد احمدی و فردین رسولی است. «لینا» داستانی را با رویکرد اصلی دوستی میان ملت ایران و ملت افغانستان روایت می‌کند.

نقش اصلی این فیلم را حسیبا ابراهیمی، بازیگر افغانستانی برعهده دارد و داستانی را درباره زندگی یک دختر افغان در خانواده‌ای ایرانی روایت می‌کند که هویت گمشده‌ خود را می‌جوید.

عوامل تولید فیلم سینمایی «لینا» عبارتند از نویسنده و کارگردان: رامین رسولی، مجری طرح: موسسه فرهنگی و هنری مشتاقان فلاح و غلامحسین حیدری، مدیر فیلمبرداری: سیاوش حقیقی، تدوین: بهاره بعیدی، مدیر تولید: اسماعیل کردی، طراح گریم: رضا سعیدی، طراح صحنه: فرهاد نصر، طراح لباس: نازنین فلک‌شاهی، مدیر صدابرداری: احمد اردلان، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: حمید همتی، دستیار دوم کارگردان: رویا حیدری، دستیار صحنه و لباس: مونا رضایی، منشی صحنه: صفورا برسان، دستیار صدابردار: نیما عزت و حمید ابراهیمی، دستیاران گریم: آرش کاردان و نیلوفر صادقی، دستیار اول فیلمبردار: سعید براتی، دستیار دوم فیلمبردار: حسن لشکری، گروه فیلمبرداری: امیر حسین واحدی، مهدی شاه بیگی، سجاد براتی و مهدی براتی، مدیر تدارکات: محمد جمشیدی، عکاس: محمد هادی آخوندی، میلاد بهشتی، مدیر ارتباطات رسانه‌ای: سیدمحمدصادق لواسانی، تهیه‌کنندگان: مسعود نیکنام‌پیرزاده و سیاوش حقیقی، سرمایه‌گذاران: سیدمحمد احمدی، فردین رسولی.

بازیگران دیگر «لینا» عبارتند از عطیه غبیشاوی، مژگان کامجو، شهاب شادابی و قاسم میرزا کریمی.

admin بدون نظر ادامه مطلب


شیوه عزاداری مردم ابرکوه توسط آقا میرزا عبدالغنی از نجف وارد شد

حامد اکرمی محقق ابرکوهی در این خصوص در گفتگو با خبرنگار ما، اظهار کرد: در تحقیقات چندین ساله ام با پرسش از مردم و تعزیه خوان ها چنین استنباط کردم که تا قبل از ورود آقا میرزا عبدالغنی (رحمه الله علیه) از شهر نجف عراق به ابرکوه مراسم عزاداری امام حسین (ع) و ائمه اطهار به این شکل نبوده است بلکه به صورت روضه خوانی بوده است.


اکرمی افزود: وی مطابق با مراسم آن منطقه با کمک مرحوم سید علی اکبر آقا عظیمی و مرحوم مصطفی عظیمی مبادرت به تشکیل هیأت و دستة عزاداری کرد. اولین و تنها هیأت ابرکوه با حضور مردم تمام محلات، در حسینیه محله درب قلعه عزاداری می کرد و به سمت محلات دیگر حرکت می کرد.


مستقل شدن دومین هیئت ابرکوه در سال ۱۳۲۵ شمسی

وی گفت: بعد از گذشت سال ها به دلیل اختلافات حزبی و حزب گرایی که در سال ۱۳۲۵ به وجود آمد، کم کم زمینه جدایی هیأت های دیگر محلات از هیأت ابرکوه، پیدا شد. اسفندیار خان تعدادی طبل و شیپور جمع آوری کرد و همراه با تعدادی افراد، برای ادای احترام در سومین روز وفات حاج سید علی اکبر عظیمی به صورت هیأت به محله درب قلعه رفتند، که این جریان مبدأ جدایی هیأت دروازه میدان از هیئت ابرکوه شد.


محقق ابرکوهی بیان کرد: بعد از آن محلات نبادان، گل کاران، درویش ها (هیأت شه مردان علی) و دیگر هیئت ها یکی پس از دیگری از هیئت ابرکوه و دروازه میدان جدا شدند. تا اینکه امروزه هر محله شهرستان ابرکوه، برای خود هیأت عزاداری مستقل دارد.


 



تاریخچه روضه خوانی در ابرکوه به آخوند حسین کاشفی می رسد

اکرمی با اشاره به اینکه حاج میرزا کاظم طبیب اولین کسی است که در ابرکوه نوحه سرود، گفت: آخوند حسین کاشفی (زمان قبل از مرحوم مجلسی)‌ با ابتکار خود مقتل سیدالشهدا (ع) را در کتابی با نام روضه الشهدا جمع آوری کرد، که هر روحانی در مجالس بخشی از آن کتاب را می خواند. این امر به روضه خوانی یعنی خوانده کتاب روضه الشهدا و آن مجلس هم به نام مجلس روضه خوانی مشهور شد.


جوش دور؛ مراسم شب اول محرم

پژوهشگر ابرکوهی اذعان کرد: بعد از پایان مراسم روضه خوانی در شب اول محرم، افراد جوش دور می زدند و در این جوش دور نوحه های مختلفی می خواندند که مشهورترین آن عم کِبارُ عباس بود، که توسط علی قیومی خوانده می شد.


ای شه یارم عباس/ ای تاج دارم عباس

بنگر سوی سکینه/ عم کِبارم عباس

رفتی که آوری آب/ از بهر طفل بی تاب

مُردم، مرا تو دریاب/ عم کبارم عباس

با ساربان بگویید/ کز گریه سکینه

تا بر شتر نبندند/ محمل به روز باران

عم کبارم عباس/ ای شه یارم عباس

زینب ز ناله گفتا/ با میر ناقه داران

راه شتر سواران/ پر خاک و خون بدیدند اجساد تاج داران 

رفتی که آوری آب/ از بهر طفل بی آب

مُردم ، مرا تو دریاب/ از بهر طفل بی آب


مسیر هیات عزاداری همان مجالس شخصی روضه خوانی بود

وی خاطر نشان کرد: در گذشته هیئت های عزاداری چون مثل امروز حسینیه در هر محلی وجود نداشت، بیشتر به منزل آقا زاده، صمصام، ابوطالبی و بصیری می رفت. لازم به ذکر است مسیر هیئت های امروزی همان مسیر گذشته است.


قدیمی ترین نوحه خوان های ابرکوه

اکرمی ضمن تأکید بر این مطلب که امروزه متاسفانه در برخی موارد نوحه ها تحریف شده و آثار منفی به جای می گذارد، ادامه داد: سید صمد عظیمی یکی از نوحه خوانان مشهور بود که اشعاری را از کوکب شمس آبادی می خواند و محمد جواد قیومی و علی آقا قیومی از دیگر نوحه خوان های قدیم هستند.


قدیمی ترین ذاکران اهل بیت علیهم السلام در ابرکوه

وی عنوان کرد: مصطفی میرزا محمود، مهدی میرزا محمود، زین العابدین ملا آقا بابا، محمد ملا آقا بابا، آقا سید نجف، حاج حسن ملا نقی، جلیل میرزا محمد حسین، سید محمد احمد زاده ابرقویی، عزیز از محله دروازه میدان، فاتحی از محله امامزاده احمد (ع)‌، از قدیمی ترین ذاکران اهل بیت علیهم السلام در ابرکوه بودند.


واعظان مشهور ابرکوه در سال های گذشته

اکرمی از مرحوم سید محمد مهدوی، سید علی اکبر عظیمی، شیخ قاضی، آقای شیخ حسین (پدر مادر آقا محمد عبدالعظیمی)، حاج ملا حسن پسر حاج ابوطالب، حاج سید محمود عظیمی، حاج محمد قیومی، آقا سید مصطفی مصطفوی، میرزای حاجی آقا، سید محمد صحافی، حاج آقا نورالله مهدوی، حاج شیخ محمد ابراهیم کریمی و حاج ملا محمود حاج آخوند به عنوان واعظان و روحانیون مشهور و قدیمی ابرکوه نام برد.


پذیرایی عزاداران حسینی در گذشته

وی در پایان گفت: مردم شهرستان ابرکوه در گذشته بیشتر با آش رشته، آش کشک، آش الُم، حلیم، شعله زرد، چای، شربت آبلیمو و… از عزاداران حسینی در مسیر حرکت هیئت ها پذیرایی می کردند.


انتهای پیام/ ف

admin بدون نظر ادامه مطلب

«من تنها نیستم!» در آمستردام

انیمیشن من تنها نیستم! در جشنواره klik در آمستردام هلند به نمایش درخواهد آمد.

 

به گزارش تک تیوب ایران، انیمیشن کوتاه «من تنها نیستم !» به کارگردانی  امین ملکوتی‌خواه در دهمین دوره جشنواره«klik» آمستردام هلند به نمایش درخواهد آمد.

این انیمیشن داستان شخصی را روایت می‌کند که در روند ایجاد حساب کاربری جدید در یکی از شبکه‌های اجتماعی، اقدام به عکس گرفتن از خود می‌کند واتفاقات عجیبی برای او رقم می‌خورد.

سایر عوامل تولید این اثر عبارتند از: نویسنده: امین ملکوتی‌خواه- امیر معینی، تدوین‌گر: امین ملکوتی‌خواه، صداگذار: مسلم رسولی، انیماتور: رسول شیری، کامپوزیت: حمید شهسواری، طراح فضا و کاراکتر: رسول شیری، تهیه‌کننده: امین ملکوتی‌خواه

جشنواره klik  امسال بر روی انیمیشن‌هایی تمرکز ویژه دارد که پرسش‌هایی در مورد مراحل زندگی و سن را مطرح می‌کنند.

دهمین دوره این جشنواره از ۱۷ تا ۲۲ اکتبر (۲۵ تا ۳۰ مهرماه) در آمستردام هلند برگزار می‌شود.

admin بدون نظر ادامه مطلب

تک تیوب: سناریوی حاشیه‌سازی برای فیلم «مادر قلب اتمی» به نظر می‌رسد با ورود آن به شبکه نمایش خانگی در حال تکرار است. این بار مانند فیلم های کیلو آلبالو و گشت۲ پخش غیر قانونی فیلم پیش از توزیع زمینه مظلوم‌نمایی و جنجال و جلب توجه به این فیلم را فراهم کرده است.

فیلم مادر قلب اتمی چند ماه پیش در حالی اکران شد که ساختار ضعیف و فیلمنامه مشوش آن باعث شد با بی توجهی مخاطبان مواجه شود و خیلی زود با پرده سینما خداحافظی کند.

فیلمی که بازیگر آن ترانه عیدوستی حاضر نشد برای آن تبلیغ کند و محمدرضا گلزار دیگر بازیگر آن نیز گفت که این فیلم بدون بازیگرانش ۲۰ میلیون هم نمی‌فروخت.

تهیه کننده و کارگردان فیلم اما با تکیه بر حواشی فیلم به ویژه اکران نشدن آن در سینماهای حوزه هنری، سعی در بالا بردن فروش آن در گیشه داشتند که چندان موفق نبودند. هرچند برای فیلم مشوش و موهومی چون مادر قلب‌اتمی فروش یک میلیاردی موفقیتی چشمگیر به حساب می‌آید.

سناریوی حاشیه‌سازی برای فیلم به نظر می‌رسد با ورود آن به شبکه نمایش خانگی در حال تکرار است. این بار مانند فیلم های کیلو آلبالو و گشت۲ پخش غیر قانونی فیلم پیش از توزیع زمینه مظلوم‌نمایی و جنجال و جلب توجه به این فیلم را فراهم کرده است.

 پیش از اکران مادر قلب اتمی بود که علی احمدزاده کارگردان این فیلم، نسخه اینترنتی فیلم قبلی خود، «مهمونی کامی» را در فضای مجازی منتشر کرد. این بار چه کسی می تواند فیلم را منتشر کرده باشد؛ کارگردان افسرده یا تهیه کننده شکست خورده؟

* نقد سینما

admin بدون نظر ادامه مطلب